Σε πολλά από αυτά τα οποία λες με βρίσκεις σύμφωνο. Η συγκεκριμένη τεχνολογία όμως είναι αρκετά καινούρια, οπότε πιστεύω ότι όταν θα δοθούν περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί, θα μπορέσουμε να βγάλουμε πιο συγκεκριμένα συμπεράσματα. Προς το παρόν μέχρι να γίνει αυτό μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε (δυστυχώς).

Πάντως εύχομαι όπως και εσύ, να υπήρχε τρόπος να αποφύγουμε ολοκληρωτικά την χρήση πυρηνικής ενέργειας και να χρησιμοποιούμε μόνο ανανεώσιμες πηγές.
Ελπίζω στο άμεσο μέλλον κάτι τέτοιο να γίνει εφικτό.

Για το (2), ακόμα και έτσι, το κόστος της νέας αυτής επεξεργασίας να προστεθεί στο κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικά εργοστάσια για να δούμε κατά πόσο είναι αποδοτική. Προς το παρόν, το πραγματικό κόστος παραγωγής (τηρώντας όλους τους υπάρχοντες κανόνες ασφαλείας) υπολογίζεται πολύ κοντά ή ακόμα και πάνω από το 100% τις τιμής διάθεσης. Αυτό σημαίνει ότι ο λόγος χρήσης της πυρηνικής ενέργειας γίνεται κατά κανόνα για πολιτικούς λόγους (ενεργειακή ανεξαρτησία) παρά για λόγους απόδοσης.

Για το (3), τοξικά δεν είναι μόνο τα παραπροϊόντα καύσης αλλά εν γένει αμέτρητες χημικές ουσίες που προκύπτουν ή χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια πολλών βιομηχανικών διαδικασιών (π.χ. βενζόλιο). Επίσης, δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει πως τα προϊόντα αυτά χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας την χωρίς καύση τους. Αν εννοούμε μέσω τουρμπίνων, αυτό απαιτεί αφενός πολύ εξειδικευμένη τεχνολογία (σε σχέση με τις κλασικές τουρμπίνες ατμού ή υδροηλεκτρικών) και αφ’ ετέρου την απελευθέρωσή τους στην ατμόσφαιρα (εξαιρετικά επικίνδυνο). Από την άλλη, η χρήση του CO και του Η2 ως καύσιμα προϋποθέτει κατάλληλη τεχνολογία. Για το Η2 η τεχνολογία υπάρχει και είναι περιβαλλοντικά φιλική αλλά είναι ανεπαρκής (ασφαλής αποθήκευση και μεταφορά). Για το CO, μιλάμε για αέριο δηλητήριο το οποίο παράγει CO2 στην καύση του, δηλαδή κάθε άλλο παρά περιβαλλοντικά φιλικό.

Προς επιβεβαίωση αυτών που αναφέρω σχετικά με τη σκοπιμότητα παρόμοιων υποτίθεται “φιλικών” νέων τεχνολογιών πυρηνικής ενέργειας, δείτε το παρακάτω:
http://www.euro2day.gr/ftcom_e.....eFTen.aspx

1) Η τεχνολογία υπάρχει και λειτουργεί ήδη πειραματικά. Το κόστος της σε σχέση με το “θάψιμο” των πυρηνικών είναι 10 φορές χαμηλότερο (αναφέρεται και στο άρθρο). Οπότε δεν θα πληρώσει παραπάνω αυτός ο κάποιος αλλά λιγότερα.

2) Όσον αφορά το κόστος της πυρηνικής ενέργειας, έχεις δίκιο, αλλά με την εξέλιξη των αντιδραστήρων, στο μέλλον θα βελτιωθεί.

3) Τα στερεά υπολείμματα είναι 1%, αλλά δεν γίνεται καύση των αποβλήτων. Πριν τη θέρμανσή τους από το πλάσμα, το οξυγόνο αφαιρείται από τον θάλαμο, και κατόπιν ξεκινά η διαδικασία. Από την στιγμή που δεν υπάρχει οξυγόνο, δεν υπάρχει και καύση άρα δεν παράγονται διοξίνες και διοξείδιο του άνθρακα.
Τα υπόλοιπα αέρια χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, μέρος της οποίας τροφοδοτεί τον αντιδραστήρα, άρα μειώνει επιπλέον το κόστος, και δεν καταναλώνει όσο ρεύμα είναι αναμενόμενο (φιλικό προς το περιβάλλον). Τα αέρια τα οποία παράγονται συνήθως από τέτοιες διαδικασίες είναι μονοξείδιο του άνθρακα και υδρογόνο, τα οποία καίγονται και μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα.

Δεν λέμε ότι είναι η κορυφαία λύση αλλά ότι είναι η καλύτερη λύση για την αποδόμηση του πλήθους ραδιενεργών αποβλήτων (ιατρικά, από αντιδραστήρες, από βιομηχανίες) τα οποία ως τώρα ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί ασφαλής τρόπος αποθήκευσης ή καταστροφής.
Οπότε δεν αφορά μόνο πυρηνικούς αντιδραστήρες αλλά και άλλες πηγές που παράγουν ραδιενεργά κατάλοιπα (και μάλιστα πολλά).

Για την υλοποίηση και την πρακτική χρήση, μου φαίνεται τρομερά δύσκολο να υπάρχει οικονομικός και περιβαλλοντικά ασφαλής τρόπος διατήρησης της συστηματικής επεξεργασίας με πλάσμα σε 7000 βαθμούς, όχι μόνο γιατί είναι δύσκολο αλλά και γιατί θα είναι αστρονομικά πανάκριβο ως βιομηχανία. Εδώ καλά καλά δεν τηρούνται οι διεθνείς κανονισμοί μεταφοράς των ραδιενεργών αποβλήτων στη μεταφορά τους (με πλοία και τρένα) λόγω κόστους, σιγά μην υπάρχει κράτος που να πληρώσει 100 φορές παραπάνω απλά και μόνο από περιβαλλοντική συνείδηση.

Δεύτερον, σε ότι αφορά τη σκοπιμότητα, πολλές εταιρίες και πυρηνικές δυνάμεις έχουν βρει την ευκαιρία τα τελευταία χρόνια, με αφορμή την περιβαλλοντική και ενεργειακή κρίση, να ξαναζωντανέψουν τις ελπίδες τους για ευρεία χρήση της πυρηνικής ενέργειας. Όπως έχει αποδειχθεί από επιστημονικές μελέτες, η πυρηνική ενέργεια είναι κάθε άλλο παρά φτηνή, αν κάποιος τηρήσει το υπάρχον (πενιχρό) διεθνές θεσμικό πλαίσιο για τη διαχείριση πυρηνικών καυσίμων και αποβλήτων. Για να μην αναφέρουμε φυσικά το τρομακτικό κόστος σε περίπτωση ενός και μόνο σοβαρού ατυχήματος κάθε 50 ή παραπάνω χρόνια.

Τέλος, το ότι τα στερεά υπολείμματα είναι μόνο 1% δεν σημαίνει ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία είναι φιλική για το περιβάλλον. Κάθε άλλο μάλιστα. Όταν οι ρύποι είναι αέρια είναι εξαιρετικά δύσκολο να περιοριστούν και να ελεγχθούν για την τοξικότητά τους ή τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον (βλέπε π.χ. CO2). Επιπλέον, Αν κατά τη διαδικασία παράγονται υλικά που είναι από μόνα τους εξαιρετικά τοξικά, όπως διοξίνες, οι πραγματικές τους επιπτώσεις μπορεί να είναι ως και εκατομμύρια φορές σοβαρότερες από το αρχικό ραδιενεργό υλικό, το οποίο κατά κανόνα είναι βαρύτερο και μπορεί να διυλιστεί ευκολότερα όταν περάσει σε υδροφόρο ορίζοντα (ακόμα και σε “ασφαλή” ταφή, υπάρχουν πάντα διαρροές εντός των πρώτων δεκαετιών).

Αυτά τα αναφέρω όχι ως προς της αξία της ανακάλυψης, η οποία αν τελικά επιβεβαιωθεί θα είναι όντως χρήσιμη σε περιπτώσεις καθαρισμού περιοχών ατυχημάτων ή διαρροών, αλλά κυρίως ως προς το ύφος παρόμοιων ανακοινώσεων που βγαίνουν κατά καιρούς από εταιρίες.

@ Vicky : Τα αέρια που παράγονται κατά την διαδικασία, διοχετεύονται από τον θάλαμο, σε άλλο μέρος όπου χρησιμοποιούνται για να παράξουν ηλεκτρική ενέργεια. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι τα στερεά κατάλοιπα της διαδικασίας ανέρχονται μόλις στο 1% της αρχικής μάζας των αποβλήτων (και το οποίο 1% χρησιμοποιείται μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ασφαλτόστρωση ή οτιδήποτε άλλο). Τα υπόλοιπα είναι αέρια που χρησιμοποιούνται όπως αναφέρθηκε.